Diş fırçasının tarihi 10. yüzyıl Çin'ine kadar uzanıyor. O günden bu yana temel ilke aynı: mekanik sürtünme. Pekin Üniversitesi'nden bir ekip bu ilkeye elektrik ekledi. Sonuçlar 4 Kasım'da Science Advances'te yayımlandı.

Kıllar piezoelektrik denen bir polimerden yapıldı. Bu malzeme büküldüğünde elektrik yükü üretiyor. Yani fırçalama hareketinin kendisi enerji kaynağı. Pile ya da şarja gerek yok.

Üretilen yükler tükrükte çok tepkili oksijen biçimlerine dönüşüyor. Bu moleküller plaktaki bakterilerin hücre zarına zarar veriyor. Kıllar gevşediğinde malzeme yükleri geri emiyor ve döngü her fırçalamada tekrarlanıyor.

Buffalo Üniversitesi'nden periodontoloji uzmanı Frank Scannapieco: 'Eski bir kavramın yeni bir versiyonu. Klasik fırçadan daha iyi plak azaltabilir; ama etkililik ve güvenlik için daha fazla test gerek.'

Ekip fırçanın diş minesine zarar vermediğini ve insan hücrelerine toksik olmadığını gösterdi. Uzun dönem güvenlik ve maliyet henüz test edilmedi. Yani ürün henüz raflarda değil.

Yine de fikir umut veriyor: Günlük bir hareketin içine gizlenmiş küçük bir fizik etkisi. Plakla savaşın en ucuz aracı biraz daha akıllanabilir.