2026 Sveriges Riksbank Ekonomi Bilimleri Ödülü (Alfred Nobel'in anısına), ekonomiyi enflasyon, büyüme ve istihdamdaki yıkıcı dalgalanmalardan koruma kuramlarına katkı veren iki ekonomiste verildi: Robert E. Hall ve Michael Woodford. Ödül komitesinin değerlendirmesi, çalışmanın 'istikrar politikasında bir paradigma değişimi yarattığını' ve bugün 'dünya genelinde merkez bankaları ile maliye bakanlıklarınca kullanıldığını' vurguluyor.
Sıradan okur için bu kuramın izi her faiz kararı duyurusunda görülüyor: Merkez bankaları enflasyonu ve istihdamı aynı anda dengelemek için politika faizini nasıl ve ne kadar hareket ettireceğini, bu kararın ekonomideki dalgalanmaları nasıl bastıracağını — Woodford'un kuramsal çerçevesiyle hesaplıyor. Komitenin ifadesiyle iki ismin katkıları, 'makroekonomik dalgalanma kuramına yeni bir temel' kuruyor; durgunlukların ve patlamaların kaynaklarını ve yayılma mekanizmalarını daha derinden anlamayı sağlıyor.
Merkez bankasının her faiz kararının arkasında, bugün Nobel'le taçlanan bir matematiksel pusula duruyor.
Alanın tanınmış isimlerinden Stanford'un Hoover Kurumu'ndan John Cochrane, bu alanda ödüle 'en az bir düzine makul aday' olduğunu, komitenin işinin zor olduğunu ama 'Hall ile Woodford'un herkesin listesinde ilk sıralarda' yer aldığını söylüyor. Uluslararası Para Fonu'nun eski baş ekonomisti Olivier Blanchard da iki ismin bu alanda 'dramatik biçimde değişiklik' yarattığını belirtiyor.
Woodford, ödül duyurusu sırasında telefonla yaptığı konuşmada kendisini 'coşkulu' hissettiğini söyledi ve kuramının amacına dair vatandaş açısından önemli bir noktayı vurguladı: Amaç yalnızca politika yapmak değil, hükûmetlerin ekonomik müdahalelerini kamuoyuna neden bu biçimde yaptıklarını anlatabilmeleri — 'yaptığımız şeyleri insanlara neden böyle yaptığımızı anlatmak.' Faiz kararlarını tartışan herkes için Nobel'in bu mesajı o kadar: Ekonomi yönetimi bir gizem sanatı değil, açıklanabilir ve hesap verebilir bir bilim olmalı.